logotype

   Zangeres Annie de Reuver op 98-jarige leeftijd overleden

     ‘Scherp van geest tot het einde’

Op nieuwjaarsdag is zangeres Annie de Reuver overleden. Het bericht van haar overlijden werd de wereld ingestuurd door Radio Rijnmond. Hartsvriend  Bas van Toorn (clown Bassie) kwam haar op oudjaar traditiegetrouw oliebollen brengen, vernam dat Annie  was gevallen en met spoed naar het ziekenhuis was vervoerd. Skip Voogd, eveneens een vriend van de zangeres, had die dag nog met haar gebeld om de Rotterdamse een goed uiteinde en een gelukkig 2016 te zenden.

‘Annie was zoals ik haar ken, scherp van geest, als altijd een beetje klagend over het eten, maar verder gebekt als altijd,’ aldus de voormalige NCRV-producent en muziekjournalist. ‘Zij vroeg nog: ‘wanneer zie ik je weer’, waarop ik beloofde in februari op haar verjaardag te komen. Ze zou dan 99 worden.’

Annie zei dat ze de honderd wilde halen. ‘Dan komt Aboutaleb, de burgmeester,’ grapte ze.

Op oudejaarsavond is Annie gevallen en brak haar heup. Geen wonder, ze was broos. De chirurgen wilden haar op 1 januari opereren. Zover is het niet gekomen. Zij overleed in het ziekenhuis.

Annie de Reuver is donderdag in besloten kring gecremeerd.

 

 

The Skymasters

De carrière als zangeres, platenplugger en platenproducent  omspant decennia. Voor de Tweede Wereldoorlog trad ze op en maakte platen met The Ramblers van Theo Uden Masman. Met Coleman Hawkins als stersolist. Zij zette stukken op de plaat als Hands Across The Table, Some Of These Days en I Only Have Eyes For You. Annie verbasterde Eyes en kondigde tijdens de bezetting het nummer als volgt aan: Ik Heb Alleen  Maar IJs Voor Jou. Voor deze opnamen ontving Annie 10 gulden, een vermogen in die tijd.

Na de Bevrijding  sloot Annie zich tweemaal min of meer kortstondig aan bij het radiodansorkest The Skymasters, dat op 20 januari 1946 voor Radio Nederland debuteerde  onder de naam The Red, White and Blue Stars, eerst onder leiding van Willy Kok, later met Pi Scheffer op de bok. Daarover zei de diva later: ‘Ik zong vlak na de oorlog voor de in Brussel gelegerde Amerikaanse militairen. Op een dag kwam iemand van de AVRO naar mijn hotel en vertelde dat men een nieuw radiodansorkest wilde oprichten en of ik er voor voelde vocaliste bij dit orkest te worden.’ Annie voelde zich zeer  vereerd.

Voor het Decca-label nam de band, met Annie, Tchiou Tchiou en Marjoleintje op. Ook trad ze voor het voetlicht met de vocale groep van het orkest The Blue Birds (Annie, Deo Piazza, Pi Scheffer en Eddy 

Snel). Het orkest oogstte in het land groot  succes met het shownummer Weet Je Wat Een Zoentje Is? Met zang van Annie en Pi Scheffer.

 

 

Tom Erich

In 1947 volgde Annie haar man, Jack Philips, naar Caracas. Terug in Nederland in 1951, werd ze  opnieuw de vaste zangeres van The Skymasters tot begin 1953.

Vanaf dat moment zingt Annie vrolijke wijsjes, meestal geschreven door Tom Erich (´Die man kakte liedjes´). Heel het land doet mij met Wenen, Veel Bittere Tranen, Voor Jou Pluk De Sterren Van De Hemel, Harmonica Jim, Waar Is Toch Die Oude Tijd, Lied Van Het Pierement en natuurlijk Kijk ‘ns In De Poppetjes Van M’n Ogen.

Tot 2010 trad ‘Reuf’, zoals zij kozend werd genoemd, nog geregeld op. Het AD liet zij optekenen: ‘Ik krijg geen kans om te stoppen, ik word nog steeds gevraagd. Ach ja, als ik thuiszit, heb ik pijn in mijn rug, maar zodra ik de deur uit ben, voel ik niks.’

Het verwijt dat zij eenvoudige deuntjes ten gehore bracht, wimpelde ze weg : ‘Mijn stelregel is, dat  moe thuis bij het afstoffen de tweede stem moet kunnen meezingen.’

Annie zong, produceerde, plugde en ontdekte  Vader Abraham, Ben Cramer (eigenlijk Kramer, maar die K vond ze maar niks), Oscar Harris en de Zusjes De Roo. Ze stond op de loonlijst van Dureco, CNR  en Telstar (Johnny Hoes). In 2007 verscheen haar biografie. Daarin werd korte metten gemaakt met de vier mannen die zij ‘eeuwige trouw’ had gezworen. Twee hebben haar bedrogen,  één zoop als een ketter en nummer twee – met wie zij zes weken in de echt was verbonden – bleek een ‘onanist’. De openhartigheid zorgde voor grote commotie, waarop Annie reageerde met: ‘Ja, als me iets niet aanstaat, zeg het gewoon. Zo krijg je lucht schoon.’

De Weergever had – met dank aan Skip Voogd – de eer haar in het najaar van 2014 te ontmoeten.

Dat is haar laatste grote interview geweest. Zie De Weergever 4/2014.

tekst: Cees Mentink

1. We schrijven 1954: in Hof van Holland te Hilversum – de opnamestudio van Phonogram - heeft Skip Voogd (19) een interview met zijn idool Annie de Reuver.
2. Vrijdag 22 augustus 2014: Skip Voogd (81) beleeft zestig jaar later een vreugdevol weerzien met Annie de Reuver.
3. Accordeoniste Sjanet Gebbe, steun en toeverlaat van Annie poseert tussen Annie en Skip.